اسفناج از سبزیهایی است كه از نظر داشتن آهن و یك ماده مخمر كه برای هضم آن لازم است غنی است. باید به اسفناج اعتماد كامل داشته باشیم زیرا مصرف این سبزی در غذا آهن می آورد كه به نام «فریتین» معروف است. چیزهای دیگری كه اسفناج دارد عبارت است از : گوگرد كه خون را قلیایی می كند، آهك كه برای استحكام استخوان و عضلات بدن ما لازم است. آرسنیك كه تقویت كننده است. مواد لعابی كه برای مخاط و مفاصل بدن لازم است. مواد نشاسته ای كه تولید حرارت بدن می كند و ید كه با آهن به خوبی جذب بدن شده و با كمك مواد صابونی كه اسفناج دارد ترشح آنزیم های دستگاه هاضمه را آسان كرده و جذب املاح آهكی را در روده ها آسان می سازد.

ماده سبز رنگ اسفناج كمبود املاح معدنی بدن ما را جبران می كند بنابراین اسفناج سبزی گرانبهایی است كه طبیعت در دسترس ما گذاشته است تا به كمك آن انرژی عضلات قلب و كمبود مواد خون و تقویت غذایی خود را تأمین كنیم.

مسلم است كه اگر بخواهیم از تمام مزایای اسفناج استفاده كنیم باید برگهای لطیف و سبز و تازه اسفناج را به همان صورت اصلی یعنی نپخته به شكل سالاد مصرف نماییم.

وقتی ما یك مشت اسفناج را در یك دیگ آب می جوشانیم و بعد آب آن را دور می ریزیم و به آن هم اكتفا نكرده و بقیه آب موجود اسفناج را هم با فشار خارج می كنیم چیزی به نام تفاله اسفناج در دست ما می ماند كه آن را مصرف می كنیم.

پس باید حتی الامكان اسفناج را تازه و به شكل سالاد خام مصرف كنیم زیرا با پختن آن مقدار زیادی از عناصر حیاتی آن از دست می رود.

شاید وقتی ما در اینجا می گوییم اسفناج تازه را به صورت سالاد مصرف كنید طعم آن را در ابتدا به ذائقه شما غریب یا ناگوار باشد ولی وقتی به خواص غذایی آن اعتقاد داشتید رفته رفته ذائقه شما به آن عادت خواهد كرد و از مصرف غذایی سالاد خام اسفناج لذت خواهید برد.

برای سالاد اسفناج باید از كمی روغن زیتون و سركه و نمك دریایی استفاده كنید و یا از سوسهایی كه دوست دارید تهیه كنید و با آن مصرف نمایید.

آخرین مطالعات علمی درباره اسفناج

در آخرین مطالعات علمی كه درباره اسفناج به عمل آمده است معلوم شده است كه اسفناج دارای مقدار زیادی املاح معدنی است. در تجزیه علمی از صد گرم اسفناج نیز دریافته اند كه این گیاه مفید 510 میلی گرم سدیم، 375 میلی گرم پتاسیم، 46 میلی گرم كلسیم، 40 تا 50 میلی گرم آهن، 37 میلی گرم فوسفور، 37 میلی گرم منیزیم، 29 میلی گرم گوگرد، 6/0 میلی گرم منگنز، 45/0 میلی گرم روی، 0/13 میلی گرم مس، ید و آرسنیك دارد. همچنین ویتامین های (ب) و (ث) و كاروتن و ویتامین (ب 9) كه به نام اسیدفولیك خوانده می شود و ویتامین (ب 12) كلروروفیل، اسپی تاسین مركب از ماده (آلرژی نین ولیزین) موسیلاژ (مواد لعابی)، گلوسید 7 گرم، پروتیدها 2 گرم و لیپیدها كمتر از 5/0 گرم در اسفناج وجود دارد.

بطور خلاصه این سبزی كمبود املاح معدنی بدن را جبران می كند، ضد كم خونی است و قلب را تقویت می كند و جاروی مجاری دستگاه هاضمه است.

خانم دونپورت كه صد و یازده سال عمر كرد عمر طولانی خود را در اثر سه عامل : 1- خوشحالی.   2- تنفس عمیق.  3- مصرف اسفناج، می دانست.

اسفناج را در موارد زیر مصرف كنید:

 به صورت خام به شكل سالاد كه در ابتدا شرح آن را دادیم.

 اگر مبتلا به ضعف بدن و یا اعصاب هستید چند روز صبح یك لیوان آب اسفناج و آب شاهی را مخلوط كرده و بنوشید.

 تخم اسفناج را اگر به مقدار پنج تا ده گرم در یك فنجان آب جوش دم كنید و بنوشید چنانچه مبتلا به یبوست باشید آن را درمان خواهد كرد.

 برگهای اسفناج را اگر در روغن زیتون بپزید و آن را به صورت پماد روی زخمهای سوختگی، جرب و زخمهای جلدی بگذارید خیلی زود التیام خواهد یافت.

 آب اسفناج پخته را به جای چوب پاناما برای شستشوی لباسهای پشمی سیاه به كار می برند كه هم آن را بطور كامل پاك می كند و هم برق و جلای خاصی به آن می دهد.

چه كسانی نباید اسفناج بخورند؟

 كسانی كه بیماری كبدی دارند.

 كسانی كه رماتیسم دارند.

 كسانی كه درد مفاصل دارند.

 كسانی كه سنگ یا شن كلیه دارند.

 كسانی كه ورم روده و یا معده دارند.

چون اسفناج به علت داشتن اوكسالات دوپتاس و آهك برای این اشخاص مضر است